شعار سایت رنگی- خانه ای می سازیم

سفر به دامنه ی البرز...

نوشته شده توسط عارفه آزرمی. Posted in مجموعه ولگردی ها

11
+11

FullSizeRender 13
فلشي بلند در جهت آسمان...

جاده چيز عجيبي است! مثل يك سيم كارش رساندن است! وصل كردن! اين جاده هميشه هم محتاج مقصد نيست، گاهي بي مقصد تنها تو را دچار خودش مي كند،
"دچار يعني عاشق"
دچارت می کند تا مسافرش شوي و عاشق پيمودن راه هاي بي انتهايش باشي!


وقتي انتهاي سفر پيداست و مقصد معلوم، تو همسفر جاده مي شوي و ميروي براي گذر از راهي جديد و كشف جهاني تازه در خارج از خودت؛ اما وقتي مقصد نامعلوم است، جاده تو را مسافر پيچ و خم درونت مي كند و تو خودت را كشف مي كني با نگاهي تازه!
وقتي عزمت جزم مي شود و بالاخره كنده مي شوي مثل يك آهن رباي قوي از سطح سخت و سرد و فلزي روزمرگي و عادت، بعد رها مي شوي در دل اين رگ هاي پيچ در پيچ زمين، آن وقت است كه چشم هايت حساسيت بيشتري مي يابند و پاهايت تواني فزون تر، گوشهايت تيز تر مي شنوند و دست هايت قوتشان را به رخ مي كشند!

FullSizeRender 1101
حالا فكر كن در كنار اين رهايي، جمعي همراه و هم نفس و هم قدم، همسفرت باشند و در كنار تو!
آن وقت است كه بخشي تازه به وجودت اضافه مي شود كه همراه با گوش و دست و پا و چشم، از طريقي ديگر راه هاي درك احساست را بالا مي برند و آگاهيت را بيشتر مي كنند!
اين بخش هاي جديد، همان دوستان هم قدمت هستند!

آن ها مثل بالند براي تو!
حالت را جا مي آورند، پرشي را نصيبت مي كنند كه تا پرواز نكني، لذت و اعجازش را در نمي يابي، دلت را صيقل مي دهند و آينه اي مي شوند براي نشان دادن توي واقعي به تو...

FullSizeRender 15
وقتي درمسير فتح قله، خانه مي سازند و تو را ميهمان مي كنند، وقتي با دانه هاي دلشان در باغچه اي رويايي هم قدم درختان بلند گردو و سيب و گلابي ميزبانت مي شوند، وقتي در هر جهت اين خانه چشم اندازي به وسعت رشته هاي كوه را به تو ارزاني مي دارند، وقتي در دامن پر چين و شكن ديو  سپيد (دماوند) تو را به خودت نزديك تر مي كنند، آن وقت است كه هنگام عبور از لا به لاي پست و بلند جاده هاي منتهي به اين فلش بلند در جهت آسمان (دماوند) نه دامن پرچين اين قله، كه فراز و فرود درون خودت را مي بيني و به راه ها و كوره راه هاي دلت سرك مي كشي، آن وقت است كه خيالت پرده هاي حجاب درونت را پس مي كشند و تو در ملاقات با والد و كودك و بالغ درونت به مكاشفه مي نشيني!
دوستان همراه نه تنها بالي مي شوند بر تن بي قرار تو، كه مثل تونل هاي پر پيچ هراز مسيري كوتاه و بلندند در درونت براي رسيدن به سرزمين هايي تازه
بايد قدر اين تونل ها را دانست و براي گذر از درونشان، مسافر جاده ها شد...


عارفه آزرمي
مرداد ٩٥

FullSizeRender 1201

 111

112

افزودن نظر

رنگیهایی که در مورد این مطلب گفته اند

نظرات (1)

دیدنیها از دید تو

نمایش "کروماکی" در تماشاخانه ی "دا"

نمایش کروماکی در تماشاخانه ی دا ...

 قلقلك گوشه هاي كم تمركز!   بعض...

به بهانه ی سفر به سرزمین مجسمه های ...

به بهانه ی سفر به سرزمین مجس...

به بهانه ی "فروشنده" اصغر فرهادی

به بهانه ی فروشنده اصغر فرهادی...

گزارش يك انهدام! انهدام يعني ويران...

"پروست چگونه مي تواند زندگي شما را دگرگون كند؟" از نگاه آلن دوباتن!

پروست چگونه مي تواند زندگي شما را ...

در كوچه پس كوچه هاي رمان پروست! نم...

تازه های سرگذشت ابرها

داوود فتحعلی بیگی

داوود فتحعلی بیگی

دنیای آقای نمایش ایرانی! آدم هایی ...

علیرضا کوشک جلالی

علیرضا کوشک جلالی

علیرضا کوشک جلالی متولد ۱۳۳۷ در...

آرش دادگر

آرش دادگر

آرش دادگر در سال 1352 در شیراز ...

مرضیه برومند

مرضیه برومند

مرضیه برومند (زاده ۱۷ خرداد ۱۳۳۰ د...

ولگردی های اخیر

به بهانه ی سفر به سرزمین مجسمه های بی سر، یونان کهن...

به بهانه ی سفر به سرزمین مجسمه های ...

زیتون های پرنده! نمی دانم سرش را ک...

به بهانه ی سفر به کوه جنگل های ماسال...

به بهانه ی سفر به کوه جنگل های ماسا...

تونل شیشه ای مات! بازی خط و نقطه...

سفر به دامنه ی البرز...

سفر به دامنه ی البرز......

فلشي بلند در جهت آسمان... جاده چيز...

به بهانه ی سفر به سرزمین خیابان های شاعر، فرانسه!

به بهانه ی سفر به سرزمین خیابان های...

آویزان از کلید سل! لا، سل، دو، سی،...